Hoe een wandeling ineens een nieuw plan werd

Soms begint een nieuw plan helemaal niet met een plan.

Geen lijstje.

Geen strategie.

Geen Excelbestand met doelen, pijlen en vakjes die afgevinkt moeten worden.

Soms begint het gewoon met… wandelen.

Dat gebeurde bij mij.

Even naar buiten, hoofd uit

Een tijdje geleden deed ik een wandelmeditatie. Geen bijzondere bedoeling eigenlijk. Gewoon wandelen, ademhalen, om me heen kijken en mijn hoofd even wat minder hard laten praten.

En dat is soms al een hele prestatie. 😉

Want als je hoofd eenmaal lekker op gang is, kan het werkelijk overal iets van vinden.

“Heb je hier al aan gedacht?”

“Moet je dat nog doen.”

“Vergeet straks niet…”

En natuurlijk komen de beste gedachten precies op het moment dat je daar helemaal niet op zit te wachten.

Maar tijdens deze wandeling gebeurde er iets anders. Er kwam ineens een idee. 
Een idee waar ik eigenlijk al langer door gefascineerd was, maar waar ik nooit echt iets mee had gedaan.

Kruiden.

Niet alleen het herkennen van kruiden in de natuur, maar echt leren wat je ermee kunt.

Wat je ermee kunt maken. Hoe je ze kunt gebruiken.

En vooral: hoe ik de kennis van kruiden op een mooie, natuurlijke manier kan verbinden met mijn werk.

En ineens dacht ik:

Dit wil ik doen.

En dus werd ik… kruidenvrouw?

Dat klinkt misschien een beetje alsof ik ergens in een hutje in het bos woon met een puntmuts op.

Mijn man hielp trouwens niet echt mee om dat beeld te ontkrachten.

Toen ik vertelde dat ik een jaaropleiding tot kruidenvrouw ging doen, zei hij:

“Dus nu word je echt een heks?” 😂

Tja.

Dat krijg je ervan als je besluit je verder te verdiepen in kruiden, tincturen, zalfjes, kruidenwis en amuletten.

Maar eerlijk gezegd? Een klein beetje magie vind ik helemaal niet erg.

Een jaar lang leren

Ik was al begonnen met de opleiding, maar door omstandigheden heb ik hem niet kunnen afmaken. En toch bleef het idee steeds ergens in mijn hoofd rondhangen.

Blijkbaar was het nog niet klaar. Dus eind augustus begin ik opnieuw.

Een heel jaar lang ga ik leren over kruiden, hun werking en de verschillende manieren waarop je ze kunt verwerken en gebruiken. Denk aan tincturen, zalfjes en hoestdrankjes.

Maar ook aan rustgevende kruidenmengsels voor thee en slaapkussentjes.

En er komt ook een stukje magie bij kijken, het maken van een amulet en een kruidenwis. Ik vind juist die combinatie zo leuk.

De praktische kant van kruiden én het oude, natuurlijke en soms een beetje mysterieuze ervan.

En wat ga ik ermee doen?

Dat weet ik nog niet allemaal precies. En dat vind ik eigenlijk wel prettig. Ik hoef niet vooraf het hele eindplaatje te kennen.

Ik weet wel dat ik de kennis uiteindelijk graag wil integreren in mijn praktijk. Op een natuurlijke manier extra ondersteuning kunnen bieden.

Niet omdat kruiden alles oplossen. En ook niet omdat ik ineens voor iedere kwaal een potje uit mijn kast ga trekken. 😉

Maar omdat de natuur zoveel moois te bieden heeft en ik het interessant vind om daar meer over te leren.

En misschien ontstaan er onderweg nog wel ideeën waar ik nu helemaal niet aan denk.

Dat is tenslotte ook hoe dit allemaal begon.

Met een wandeling.

En die wandelingen… die wil ik ook gaan maken

Een van de ideeën die tijdens die opleiding steeds meer vorm krijgt, is het organiseren van kruidenwandelingen.

Samen naar buiten. Kijken wat er groeit. Leren herkennen. Ruiken, voelen, ontdekken.

En ondertussen natuurlijk ook gewoon genieten van het wandelen en de natuur.

Misschien beginnen we wel met een korte meditatie.

Want als ik iets heb geleerd van die wandeling waarmee dit hele idee begon, is het wel dat je soms pas iets nieuws kunt zien wanneer je even stopt met zoeken.

Je hoeft niet altijd te weten waar je naartoe gaat

Misschien is dat uiteindelijk wel het mooiste van dit hele verhaal. We willen vaak zo graag weten wat de volgende stap is.

Wat het doel is. Waar iets naartoe moet.
Maar soms ontstaat een nieuw idee juist wanneer je even nergens naartoe hoeft.

Een wandeling. Een stukje natuur.

Een rustig moment. Een gedachte die ineens opkomt.

En voor je het weet denk je, “Hé… wat als ik dit eens ga doen?”

En misschien hoef je dan niet meteen te weten hoe. Of waarom precies.

Misschien is nieuwsgierigheid voorlopig genoeg.

Dat is in ieder geval wat ik ga doen.

Een jaar lang leren.

Kruiden ontdekken.

Maken, proberen en waarschijnlijk af en toe iets maken waarvan ik denk:

“Nou… dit was dus duidelijk níét de bedoeling.” 😂

En ik ga jullie gewoon meenemen.

Dus wie weet lees je over een paar maanden hier wel mijn eerste verslag over een zelfgemaakte tinctuur, een kruidenwis die wonder boven wonder wél gelukt is, of mijn eerste poging tot een slaapkussentje.

En mocht mijn man ondertussen met een bezemsteel aan komen zetten…

Dan weten jullie wie hem op het idee heeft gebracht. 🧙‍♀️🌿

Voor nu begin ik gewoon opnieuw.

Met een open hoofd, een flinke dosis nieuwsgierigheid en heel veel zin om te leren.

En wie weet waar die wandeling me uiteindelijk nog allemaal brengt. 🌿

Liefs Pasca