Ik wilde gewoon een antwoord… maar mijn innerlijke stem had andere plannen
Soms wil je gewoon een antwoord.
Geen ingewikkeld gedoe. Geen lange zoektocht. Geen drie A4’tjes vol inzichten waar je vervolgens eerst een kop thee voor moet zetten.
Gewoon een antwoord.
Ja of nee.
Doen of niet doen.
Gaan of blijven.
Herkenbaar?
Ik moest er laatst weer om lachen, want juist dat is vaak het moment waarop we vergeten te luisteren.
We zijn zo druk bezig met een antwoord vinden, dat we helemaal niet meer horen wat er eigenlijk al in onszelf aanwezig is.
En laat dat nou precies zijn waar een Luisterkind afstemming zo mooi bij kan helpen.
“Maar ik wil gewoon weten wat ik moet doen!”
Stel je voor.
Je loopt al weken rond met een vraag. Misschien gaat het over je werk. Een relatie. Een keuze die je moet maken. Iets waar je tegenaan loopt en maar niet uitkomt.
Je hebt erover gepraat.
Met je partner.
Met een vriendin.
Met je moeder.
En misschien zelfs met die ene vriendin die altijd zegt: “Ik zou gewoon naar mijn gevoel luisteren.”
Waarna jij denkt:
“Ja, leuk… maar welk gevoel dan precies?” 😂
Dus je zoekt verder.
Je leest iets op internet. Je maakt lijstjes met voor- en nadelen. Je probeert rationeel te bedenken wat verstandig is.
En ergens tussendoor voel je dat je eigenlijk allang moe bent van het nadenken.
Toch blijf je doorgaan.
Want je wilt zekerheid.
En dat is misschien wel één van de grappigste dingen van ons mensen:
we willen graag weten wat de uitkomst is voordat we durven vertrouwen op de weg ernaartoe.
Luisteren is iets anders dan een antwoord krijgen
Binnen de Luisterkind Methode kijken we niet alleen naar het probleem waar iemand mee komt.
Een Luisterkind afstemming gaat veel meer over luisteren naar wat er onder dat probleem aanwezig is.
Welke gevoelens spelen er?
Wat houdt je bezig?
Waar loop je tegenaan?
Wat wil gezien of gehoord worden?
En soms komt er tijdens zo’n afstemming een inzicht waarvan je denkt:
“O ja… dát dus.”
Niet omdat iemand je vertelt wat je moet doen.
Maar omdat je ineens zelf iets begint te zien.
En dat vind ik misschien wel één van de mooiste kanten van het werken met de Luisterkind Methode.
Het antwoord wordt niet vóór jou bedacht.
Je wordt uitgenodigd om naar jezelf te luisteren.
En daar wordt het soms een beetje ongemakkelijk
Want stel nou dat je al weken roept:
“Ik weet écht niet wat ik moet doen.”
En tijdens een afstemming wordt langzaam duidelijk dat je het eigenlijk best weet.
Oeps.
Daar zit je dan met je zorgvuldig opgebouwde lijstje met voors en tegens.
😂
Want soms is het probleem niet dat we het antwoord niet weten.
Soms vinden we het antwoord gewoon niet leuk.
Dat is natuurlijk iets heel anders.
Je innerlijke stem kan namelijk best iets zeggen als:
“Volgens mij weet jij heel goed wat je wilt.”
En jij:
“Ja maar daar heb ik dus niks aan.”
Je innerlijke stem:
“Jawel.”
Jij:
“Nee.”
Je innerlijke stem:
“Jawel.”
Jij:
“Kun je niet gewoon iets zeggen waardoor ik mijn hele leven niet hoef om te gooien?”
En daar wordt het stil. 😂
Luisteren op afstand
Een Luisterkindwerker stemt af op iemand zonder dat die persoon fysiek aanwezig hoeft te zijn.
Dat is voor veel mensen in eerste instantie best bijzonder.
“Maar hoe kun je nou naar iemand luisteren als diegene niet tegenover je zit?”
Dat is vaak precies de vraag die ik krijg.
De Luisterkind Methode werkt vanuit het idee dat je niet altijd tegenover iemand hoeft te zitten om contact te maken met wat er bij die persoon speelt.
Een afstemming kan daardoor ook op afstand plaatsvinden.
En juist dat vind ik zo mooi.
Je hoeft nergens naartoe.
Je hoeft niet eerst je hele verhaal tegenover iemand te vertellen.
Je hoeft niet precies te weten wat je vraag moet zijn.
Je mag gewoon komen met wat er op dat moment speelt.
Soms begint het met één kleine vraag
Een vrouw komt bijvoorbeeld met de vraag:
“Waarom lukt het me niet om die ene stap te zetten?”
Dat klinkt als een simpele vraag.
Maar onder zo’n vraag kan van alles zitten.
Misschien is er angst. Misschien twijfel. Misschien verdriet.
Misschien de behoefte om eerst toestemming te krijgen van iemand anders.
Misschien is iemand al heel lang bezig om te voldoen aan verwachtingen die eigenlijk helemaal niet meer passen.
En soms blijkt tijdens een Luisterkind afstemming dat de vraag waarmee iemand binnenkomt helemaal niet de belangrijkste vraag is.
Dat kan verrassend zijn. Maar ook ontzettend verhelderend.
Want ineens kijk je niet meer alleen naar:
“Wat moet ik doen?”
maar naar:
“Wat gebeurt er eigenlijk in mij waardoor ik deze keuze zo moeilijk vind?”
En dat kan een heel ander gesprek opleveren.
Geen glazen bol
En voordat je nu denkt dat een Luisterkindwerker ergens een enorme glazen bol heeft staan: helaas.
Ik heb er in ieder geval nog geen.
😂
Een Luisterkind afstemming is geen toekomstvoorspelling en ook geen kant-en-klaar stappenplan waarin staat:
- Doe dit.
- Zeg dat.
- Neem donderdagmiddag ontslag.
- Koop daarna een bos bloemen.
Zo werkt het niet.
Het gaat om luisteren, bewustwording en inzicht.
Om ruimte geven aan wat er vanbinnen speelt.
En soms is het meest waardevolle inzicht juist dat je jezelf eindelijk serieus gaat nemen.
Misschien weet je het antwoord al
Dat vind ik uiteindelijk de mooiste gedachte.
Misschien hoef je niet altijd méér informatie te verzamelen.
Misschien hoef je niet nóg een mening te vragen.
Misschien hoef je niet nóg een keer een lijstje te maken.
Misschien mag je af en toe gewoon even stil worden.
En luisteren.
Naar je gevoelens.
Naar je lichaam.
Naar wat je eigenlijk allang weet.
Naar die zachte innerlijke stem die je ondertussen misschien al drie weken probeert te negeren.
En ja…
die stem heeft meestal geen wachtwoord nodig.
Ze is er gewoon.
Wij zijn alleen vaak drukker met luisteren naar iedereen om ons heen.
Een klein beetje minder zoeken
Misschien is dat uiteindelijk wel de uitnodiging van de Luisterkind Methode.
Niet om afhankelijk te worden van iemand anders voor antwoorden.
Maar juist om dichter bij jezelf te komen.
Om te ontdekken wat er onder je vraag ligt.
Om ruimte te geven aan gevoelens en gedachten.
Om inzicht te krijgen.
En om vervolgens zelf te voelen welke stap bij jou past.
Want misschien hoef je helemaal niet te weten hoe het hele pad eruitziet.
Misschien is het genoeg om te weten wat jouw volgende stap is.
En als je dan toch weer begint met lijstjes maken, twintig mensen om advies vraagt en op internet zoekt naar “hoe weet ik wat ik moet doen?”…
Dan is dat ook helemaal menselijk.
Ik doe het zelf ook.
Maar gelukkig kunnen we daarna altijd nog even luisteren.
Want soms is het antwoord dichterbij dan we denken.
En zat het al die tijd gewoon in onszelf.
We waren alleen even te druk met zoeken om het te horen.
Liefs Pasca
Reactie plaatsen
Reacties